Reisverslag van de chauffeurs Bernhard en Kees
Daarna reisden we weer verder naar ons 2e los adres bij Alex Cserei in de buurt van Cluj. Alex is een gepassioneerde man die leeft voor de Roma kinderen in de omgeving van zijn dorp. Hij cijfert zichzelf helemaal weg om voor, zoals hij het noemt “zijn kinderen” te kunnen zorgen. Vijf dagen per week verzorgt hij voor meer dan 100 kinderen een maaltijd die hij dagelijks bij hen bezorgd. Onze stichtingen zijn van plan hem de komende jaren te ondersteunen met materialen, kleding en zoveel mogelijk voedsel.
Maandag hebben we wat tafels, kleding en een halve pallet knakworst bij Alex gebracht. ’s Avonds hebben we samen met Alex en zijn zwager diverse Roma buurten bezocht, dit om een indruk te krijgen van zijn werkwijze. Eén ding is zeker de liefde die hij voor “zijn” kinderen heeft die straalt van hem af.
Het is mooi om te zien, hoe een man met zóveel passie en liefde, werkelijk alles probeert te doen voor de kinderen van de allerarmsten. Als je ziet hoe sommige gezinnen hier wonen, dan besef je hoe rijk wij het hebben, maar dan begrijp je ook dat ze hier in Roemenië nog heel veel hulp kunnen gebruiken. Simpele zaken als voedsel, keukengerei, een wasmachine enz. Veel van wat wij achteloos weggooien, (terwijl het nog bruikbaar is) heeft hier nog waarde.
De volgende ochtend (dinsdag 14 april) hebben wij samen met Alex z’n zus en zwager ontbeten. Rond 10:00 uur kwam er een schoolklas tieners met 4 leerkrachten uit Denemarken op bezoek. De school ondersteund Alex al enkele jaren en vandaag kwamen ze hem helpen met koken. Er werden aardappelen geschild en uien gesneden om soep van te maken en ’s middags zouden de kinderen meegaan met het uitdelen van de soep. Wij hebben dit niet meer gezien, omdat we rond te middag vertrokken naar ons 3e losadres in Vanatori.
In Vnatori woont Wim Jilesen van Stichting StiMiRo. Samen met zijn partner Eugenia Eugenia ondersteund hij in Vanatôri veel arme Roma gezinnen en hulpbehoevende ouderen. Een deel van onze vracht hebben we de volgende ochtend bij Wim en Eugenia gelost. Hier hebben we kleding, knakworst, meubels en incontinentiemateriaal gebracht. ’s Middags hebben we nog een aantal ledikantjes naar het kinderziekenhuis in Sighișoara gebracht.
Om 11:30 was, op een aantal grote items na, de trailer leeg. 
Gera heeft ervoor gezorgd dat een deel van het materiaal dezelfde dag al werd opgehaald, waardoor het snel op de plaats van bestemming aankwam. Voordat de vrijwilligers vertrokken hebben ze nog geholpen een paar hoog-laag bedden van elkaar af te tillen. Deze hebben we klaargezet in de trailer, zodat ze snel op locatie gelost konden worden. Samen met Gera reden we eerst naar een basisschool in Codlea. Hier hebben we diverse gymtoestellen gebracht. Een aantal school kinderen hebben ons geholpen met het lossen. Deze gymtoestellen hadden wij gedoneerd gekregen van SCO-t.
Onze laatste rit was naar een tehuis in Moieciu de jos. Hier worden 200 ouderen opgevangen die door hun familie en kinderen in de steek zijn gelaten. De hoog/laag bedden, tilliften enz werden daar in grote dankbaarheid aangenomen. Omdat deze bestemming nieuw voor ons was, reden we per ongeluk de locatie eerst voorbij. Hierdoor moesten we een stukje van een bergpas(je) oprijden, voordat we op de top konden draaien.
Het was wel een mooie ervaring en we genoten van de mooie omgeving. Even later konden we staande op een drukke doorgaande weg, de materialen lossen. Nadat we ook hier alles gelost hadden, was de trailer leeg.
Na een overnachting in Codlea, zijn we vanmorgen richting Hongarije gaan rijden. Na het weekend zullen we terug naar huis rijden.
